Akcja filmu “Solidarność według kobiet” rozgrywa się w dwóch planach czasowych: historycznym i współczesnym. Warstwę historyczną filmu budują opowieści bohaterek od momentu podjęcia świadomej decyzji o zaangażowaniu się w opozycję do roku 1989, symbolicznej daty upadku PRL-u.
Współczesna część to spotkania autorki filmu z kobietami Solidarności, poszukiwanie odpowiedzi na pytanie: czym dziś jest solidarność, próba odzyskania miejsca kobiet w narracji historycznej i zdefiniowania sposobu kształtowania współczesnej rzeczywistości społeczno-politycznej przez kobiety. Głównymi bohaterkami kluczowych, a zarazem symbolicznych wydarzeń z historii Solidarności są kobiety.
Anna Walentynowicz – jej zwolnienie z pracy było bezpośrednią przyczyną rozpoczęcia sierpniowych strajków w Gdańsku.
Alina Pieńkowska, Ewa Ossowska, Anna Walentynowicz i Henryka Krzywonos – dzięki nim robotnicy nie przerwali strajku w sierpniu 80 roku.
Najwyższy wyrok w stanie wojennym – 10 lat “za ulotkę” dostała kobieta – Ewa Kubasiewicz.
Jedno z najważniejszych pism podziemnych – Tygodnik Mazowsze redagowały prawie wyłącznie kobiety.
Także kobieta – Jadwiga Chmielowska – działaczka Solidarności Walczącej – była osoba najdłużej ukrywającą się w latach 80-tych, ściganą listem gończym do roku 90.
Mimo, ze kobiety stanowiły połowę Solidarności, do oficjalnych obrad przy Okrągłym Stole zaproszona została tylko jedna – Grażyna Staniszewska.
Na palcach jednej ręki można policzyć te z nich, które po 89-tym roku próbowały aktywnie angażować się w tworzenie polityki i zajęły stanowiska w rządzie.
Dlaczego tak się stało? Czy kobiety Solidarności nie chciały angażować się politykę? Przecież działalność opozycyjna, którą zajmowały się w latach 70-tych i 80-tych też była polityką. Dlaczego więc nie ma dla nich miejsca ani we współczesnej polityce, ani w historii? Dlaczego mówi się o nich bezimienne bohaterki? Co sprawiło, że będąc młodymi dziewczynami, które dopiero zaczynają swoje dorosłe życie zdecydowały zaangażować się w działalność opozycyjną? Na czym polegała ta działalność?
Jak wyglądało wówczas ich życie i co chciały zmienić? Jak dziś postrzegają swoją ówczesną aktywność? Czy były buntowniczkami, rewolucjonistkami, społecznicami, aktywistkami? Czy czują się spełnione czy może zawiedzione, rozczarowane? Jak działalność opozycyjna ukształtowała ich życie? Co z niej przetrwało? Czy o taką Polskę walczyły? Czy jest coś, o co walczą dziś?
Czas trwania: 103 minuty
Scenariusz: Marta Dzido
Reżyseria: Marta Dzido, Piotr Śliwowski,
Zdjęcia: Magdalena Mosiewicz, Michał Wiśniowski
Konsultacja historyczna: Natalia Jarska, Jan Olaszek.
