Urodziła się w Warszawie, jednak swoje dorosłe życie związała z Milanówkiem. Mieszkanką naszego miasta była od 1970 roku. Przez wiele lat pracowała w Urzędzie Miasta Milanówka, dając się poznać jako osoba odpowiedzialna, sumienna i życzliwa mieszkańcom. Po przejściu na emeryturę poświęciła się swojej wielkiej pasji – dokumentowaniu historii miasta i jego mieszkańców.
Jako członkini stowarzyszenia „Milanowianki” opracowywała biografie kobiet związanych z Milanówkiem, gromadziła fotografie, wspomnienia i materiały archiwalne oraz dzieliła się swoją wiedzą z innymi. Była również pomysłodawczynią wystawy „Sto Milanowianek na 100-lecie Praw Wyborczych Kobiet w Polsce”. Dzięki jej zaangażowaniu zachowano wiele cennych informacji o lokalnej historii i ludziach, którzy ją tworzyli. Z ogromną pasją odkrywała dzieje miasta, pielęgnowała pamięć o jego mieszkańcach i inspirowała innych do zainteresowania się lokalnym dziedzictwem.
Dla najbliższych była przede wszystkim kochającą żoną, mamą Krzysztofa i Izabeli oraz babcią Jana, Karola i Hanny.
Pozostawiła po sobie pamięć osoby serdecznej, bezinteresownej i głęboko związanej z Milanówkiem – jego historią, mieszkańcami i codziennym życiem. Mówiła: „Jestem, żyję w dobrym miejscu i czasie. Czuję się Milanowianką”.